Śladami Prymasa Tysiąclecia

Pielgrzymuj po Polsce śladami kard. Stefana Wyszyńskiego! Kliknij w zdjęcie, by zobaczyć w program 😊

Polska śladami Prymasa Tysiąclecia

Wiele terminów / 4 dni

Podlasie i Mazury

Wiele terminów / 5 dni

Śladami Prymasa Tysiąclecia

Kardynał Stefan Wyszyński to postać, która zapisała się złotymi głoskami nie tylko w historii polskiego kościoła, ale i całej Ojczyzny. To jeden z największych Polaków XX wieku. Nazywany jest Prymasem Tysiąclecia. Jeśli chcecie poznać historię jego dzieciństwa i początków kapłańskich już wkrótce pojawi się o tym artykuł na naszym blogu. Dzisiaj zapraszamy w podróż po Polsce jego śladami. Oto kilka miejsc, które warto odwiedzić, a które w biografii prymasa odegrały ważną rolę:

Zuzela

Jednym z pierwszych miejsc w podróży śladami Prymasa Tysiąclecia jest Zuzela. To miejsce narodzin naszego Kardynała. Tu, 3 sierpnia 1901 roku, przyszedł na świat mały Stefan jako drugie dziecko Stanisława i Julianny Wyszyńskich. W Zuzeli też rozpoczął swoją przygodę ze szkołą. Dzisiaj mieści się w niej Muzeum Lat Dziecięcych Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wewnątrz możemy zobaczyć jak wyglądała klasa szkolna na początku XX wieku. Pozostałe pomieszczenia wiernie odwzorowują mieszkanie Państwa Wyszyńskich . Dodatkowo w pobliżu znajduje się Kościół pw. Przemienienia Pańskiego, w którym ojciec Stefana Wyszyńskiego był organistą, a mały Stefan przyjął chrzest.

Andrzejewo

W 1910 roku rodzina przeniosła się Do Andrzejewa. Tu Wyszyński spędził kolejne lata dzieciństwa. Jak sam pisał, był z tym miejscem bardzo mocno związany. Niedługo po przeprowadzce zmarła jego matka i została pochowana na miejscowym cmentarzu. To tu miały miejsce najważniejsze wydarzenia z jego życia, które go ukształtowały.  W miejscowym kościele pod wezwaniem św. Bartłomieja służył do mszy, przystąpił do Pierwszej Komunii Świętej, przyjął bierzmowanie oraz dojrzała w nim świadomość o powołaniu kapłańskim.

Włocławek

Kolejnym miastem, które zapisało się w dziejach Stefana Wyszyńskiego, był Włocławek. Na początku przyszły Kardynał rozpoczął naukę w miejscowym liceum Piusa X. Następnie po zdaniu matury wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego. To właśnie tutaj został wyświęcony na kapłana. Święcenia otrzymywał sam 3 sierpnia 1924 roku w Kaplicy Matki Bożej. Wszyscy jego koledzy zostali księżmi 29 czerwca. On niestety musiał iść wtedy do szpitala ze względu na chorobę płuc. Ale i w tym upatrywał szczęścia. Dzięki temu uroczystość, chociaż skromna, odbyła się przy obrazie Matki Bożej. Następnie rozpoczął posługę wikariusza w miejscowej katedrze Jednocześnie był w tym czasie redaktorem gazety „Słowo Kujawskie” Wkrótce podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ale później po obronie pracy doktorskiej 1930 roku wrócił do Włocławka. Jako wikariusz w Przedczu Kujawskim, pełnił funkcję sekretarza w liceum, do którego niegdyś uczęszczał. Był również wykładowcą ekonomii społecznej w Seminarium Duchownym.

W kolejnych latach prowadził Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy i jako dyrektor stał na czele Diecezjalnych Dzieł Misyjnych. Od 1932 roku przez 7 lat między innymi sprawował obowiązki promotora sprawiedliwości i obrońcy węzła małżeńskiego, a później sędziego Sądu Biskupiego w Kurii Włocławskiej. Kierował również Sodalicją Mariańską Ziemian Ziemi Kujawsko-Dobrzyńskiej. Był redaktorem w wielu pismach.

W 1939 roku Kardynał August Hlond ustanowił go członkiem Rady Społecznej przy Prymasie Polski. Po wybuchu wojny udał się na wschód. Szybko jednak zmienił zdanie co do słuszności wcześniejszej decyzji i wrócił do Włocławka pomóc zorganizować naukę w Seminarium. Kiedy okazało się, że jest poszukiwany przez gestapo na prośbę biskupa Michała Kozala opuścił Włocławek. Następnie przebywał we Wrociszewie, Kozłówce, Zakopanem. W tym ostatnim miejscu został aresztowany, ale udało mu się uciec jeszcze przed określeniem jego tożsamości. Kolejno udał się do Żułowa. Następnie był kapelanem  w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach pod Warszawą, a później również kapelanem szpitala powstańczego w tej miejscowości oraz AK okręgu wojskowego Żoliborz, gdzie był znany pod pseudonimem „Radwan II”. Wreszcie 1945 roku wrócił do Włocławka i został rektorem w Seminarium Duchownym. Następnie organizował Seminarium, ale w Lubrańcu.

wyszyński 6

Trasa naszej pielgrzymki po Polsce śladami Prymasa Tysiąclecia

Trasa naszej pielgrzymki po Podlasiu i Mazurach

Lublin

4 marca 1946 roku Ksiądz Wyszyński został mianowany biskupem lubelskim przez Papieża Piusa XII. Tak później wspominał ten wybór:

„Podobało się Bogu, aby doprowadzić mnie po wielu latach służby kapłańskiej do pełni kapłaństwa. W roku 1946 otrzymałem powołanie na biskupa lubelskiego. Byłem tym mocno przestraszony. Ponieważ czułem, że przerasta to moje siły, zwłaszcza w tak trudnych czasach, jakie przed Kościołem Bożym stanęły w okresie powojennym – opierałem się woli Stolicy Świętej. Musiałem jednak ustąpić, bo kardynał Prymas August Hlond, który mi zwiastował wolę Stolicy Świętej, powiedział: Papieżowi się nie odmawia.”

„Stało się to pamiętnego dnia, 25 marca 1946 roku, gdy mój poprzednik, wielkiej pamięci kardynał Prymas Polski August Hlond, sprawował wobec mnie zwiastowanie woli Ojca Świętego Piusa XII. Myślałem wtedy podobnie jak Maryja: „Jakoż to się stanie?” .Człowiek nie jest nigdy dobrze przygotowany do zadania, które jest mu z nagła zlecone. I ja miałem wiele wątpliwości. Dlatego też ociągałem się z naśladowaniem Matki Chrystusowej, która od razu powiedziała: „Oto ja służebnica Pańska”. Ja się tak szybko nie zdobyłem. Myślałem zbyt po ludzku, pamiętałem o własnej nieudolności, a zapominałem o tym, co Bóg zdolny jest uczynić, posługując się takimi narzędziami, jakie On sobie wybiera.”

12 maja tego samego roku na Jasnej Górze przyjął sakrę biskupią z rąk kardynała Augusta Hlonda.

W diecezji lubelskiej Biskup Wyszyński miał za zadanie przywrócić ją do normalności po zniszczeniach okupacyjnych. Również wizytował parafie, głosił sporo kazań, szczególnie w środowiskach robotniczych, przewodniczył rekolekcjom, organizował kursy katechetyczne, a także wykładał i opiekował się jako Kanclerz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Dwa lata później, w czasie konsystorzu w Rzymie papież Pius XII powołał go na arcybiskupa gnieźnieńskiego i warszawskiego. W ten sposób został Prymasem Polski. Wielokrotnie stawał w obronie wierzącego narodu wobec represji władz komunistycznych.

12 stycznia 1953 został mianowany przez papieża kardynałem. Niestety nie był to dobry czas dla polskiego Kościoła. Ze względu na wzmożone prześladowanie katolików, a zwłaszcza próby uzależnienia duchowieństwa od władz Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, Prymas nie otrzymał paszportu, by móc wyjechać na konsystorz do Rzymu. Kardynał Wyszyński nie bał się stawać w obronie Kościoła, przez co w niedługim czasie został aresztowany.

Więzienia kardynała Wyszyńskiego

Prymas Stefan Wyszyński ze względu na swoje rewolucyjne na ówczesne czasy poglądy i sprzeciwy wobec ucisku władzy, często był więziony.

Pierwszym miejscem, do którego trafił, było więzienie w Rywałdzie. Kardynał trafił tu we wrześniu 1953r. A dzisiaj możemy odwiedzać jego celę. Na jednej ze ścian widnieje narysowana przez Wyszyńskiego droga krzyżowa.

Kolejnym więzieniem był Stoczek Klasztorny. W opuszczonym klasztorze Prymas Tysiąclecia spędził rok. Obecnie cela udostępniona jest dla zwiedzających, w pomieszczeniu znajdziecie meble, obrazy, a także tablicę z rozkładem dnia prymasa. Dzięki temu wiemy, że jego dzień wypełniała modlitwa. Budził się o piątej rano i codziennie odmawiał różaniec. Pozwalano mu również spacerować w ogrodzie, który otaczał klasztor.

Trzecim więzieniem był Prudnik. Nakazano wszystkim zakonnikom opuścić klasztor, aby zwolnić miejsce dla kardynała. Ludności cywilnej zakazano zbliżać się do tego miejsca, a warty pełniło wojsko.

Ostatnim już, czwartym miejscem przetrzymywania kardynała Wyszyńskiego był klasztor nazaretanek w Komańczy. W czasie pobytu tutaj Stefan Wyszyński napisał teksty Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego oraz Wielką Nowennę Tysiąclecia, które miały przygotować kraj na zbliżającą się rocznicę 1000-lecia przyjęcia chrztu.

Pomimo wieloletniej izolacji, Stefan Wyszyński działał nad zmianami nastroju w narodzie polskim, wspomagając walkę z komunizmem.

Warszawa

Po trzech latach wrócił do Warszawy. W 1957 zapoczątkował dziewięcioletnią Wielką Nowennę. Miał być to szczególny czas przygotowania do Milenium Chrześcijaństwa na ziemiach polskich. Był to program modlitewny w oparciu o Jasnogórskie Śluby Narodu w intencji duchowej odnowy Ojczyzny. Zainicjował również pielgrzymkę Matki Bożej w kopii Jasnogórskiego obrazu po polskich parafiach.

Dopiero w 1957 Kardynał Wyszyński mógł przybyć do Rzymu i odebrać kapelusz kardynalski oraz otrzymać kościół tytularny – Bazylikę Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu. Rok później brał udział w konklawe, które wybrało Papieża Jana XXIII. Następnie angażował się w prace Soboru Watykańskiego II. Uczestniczył też w późniejszych konklawe wybierających kolejnych papieży: Pawła VI w 1963 roku, Jana Pawła I w sierpniu 1978 roku i Jana Pawła II w październiku 1978 roku.

Wcześniej w 1966 roku przeprowadził Jubileusz Tysiąclecia Chrztu Polski. Zwieńczeniem uroczystości milenijnych był Aktu całkowitego Oddania Polski w niewolę Matce Chrystusowej za wolność Kościoła w Ojczyźnie i w świecie w święto Królowej Polski na Jasnej Górze. W wydarzeniu uczestniczył cały Episkopat oraz wielotysięczna rzesza wiernych.

Całe życie Prymas był blisko Maryi. To jej oddawał troski uciemiężonego Narodu. Nie był się także otwarcie bronić wartości i wiary mimo prześladowań ze strony pierwsze okupanta, a później władz komunistycznych.

W roku 1981 wykryto u kardynała Wyszyńskiego chorobę nowotworową, której pomimo starań lekarzy, nie dało się zahamować. 28 maja tego samego roku Prymas Tysiąclecia zmarł.

Ciało prymasa spoczęło w kamiennym sarkofagu w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie i jest miejscem pielgrzymek wszystkich, którzy podążają jego śladami.

SPRAWDŹ PIELGRZYMKI ŚLADAMI KARD. STEFANA WYSZYŃSKIEGO

Nowość

  16 - 19.10.2020

  dojazd własny (autokar na miejscu)

Nowość

  09 - 13.10.2020

  dojazd własny (autokar na miejscu)

Nowość

  18 - 22.09.2020

  dojazd własny (autokar na miejscu)

Nowość

  18 - 21.09.2020

  dojazd własny (autokar na miejscu)

© Copyright 2020. All rights reserved. Powered by

Dylas Creation Lab
MENU