Notre-Dame de Paris po pożarze – odrodzenie symbolu wiary

15 kwietnia 2019 roku świat wstrzymał oddech, gdy płomienie pochłonęły Notre-Dame de Paris, jedną z najważniejszych katedr w historii chrześcijaństwa. Dach i iglica runęły, a ogień zagroził także wieżom. Jednak wśród chaosu pojawiła się iskra nadziei
– ocalenie relikwii Korony Cierniowej oraz cudowne ocalenie ołtarza i krzyża. Dla wielu był to znak, że katedra, która przetrwała rewolucje i wojny, odrodzi się na nowo.

Moc wiary w paryskiej katedrze:
cuda w Notre-Dame

Choć Notre-Dame de Paris nie jest bezpośrednio związana z objawieniami
np. w Lourdes czy Famie, jej historia także jest pełna cudów i innych wydarzeń nadprzyrodzonych. W katedrze znajdują się także relikwie, które są bardzo ważne dla wielu wierzących. Jest również miejscem, w którym wielu doświadcza mistycznych przeżyć i otrzymuje łaskę wiary, tylko patrząc na jej wielkość i piękno.

Katedra Marii Panny w Paryżu jest szczególnie ciekawym okazem…
Każdy bok, każdy kamień tej czcigodnej budowli jest stronicą nie tylko historii kraju,
lecz także historii nauki i sztuki – pisał Wiktor Hugo. To największa gotycka świątynia
we Francji, która jednocześnie jest najczęściej odwiedzanym kościołem. Jej budowa trwała ok. 200 lat. Przyjrzyjmy się wspólnie niesamowitym wydarzeniom związanym
z pożarem i nie tylko, których historia łączy się z tą niesamowitą francuską katedrą.

Krótka historia Notre-Dame

W XII wieku rozpoczęła się budowa paryskiej świątyni. Co ciekawe, w czasie rewolucji francuskiej katedra została przemianowana na Świątynię Rozumu. Były to czasu walki
z religią i zwalczania jakichkolwiek wpływów Kościoła Katolickiego na społeczeństwo
i kraj. W 1793 roku obchodzono tutaj I Święto Rozumu i tak jak w wielu innych kościołach niszczono obrazy i inne elementy wystroju związane z kultem sakralnym.
Budując katedrę, wykorzystano nowatorskie w tamtych czasach rozwiązania architektoniczne – łuki oporowe, wysokie witraże oraz strzeliste sklepienia
krzyżowo-żebrowe. Katedra od wieków fascynuje i wierzących i historyków,
jest swoistym symbolem ogromnej mocy wiary i nadziei.

Kalendarium
1163 – położenie kamienia węgielnego za panowania króla Ludwika VII, z inicjatywy biskupa Maurice’a de Sully.
1345 r. – oficjalne zakończenie budowy.
1431 r. – koronacja Henryka VI Lancastera na króla Francji: czasy Wojny Stuletniej.
1804 r. – Napoleon Bonaparte koronował się tu na cesarza Francuzów.
1789–1799 – Rewolucja Francuska katedra została zniszczona przez rewolucjonistów:
● zdemolowano 28 posągów królów judzkich – myślano, że to królowie Francji,
● zniszczono wiele relikwii,
● budynek zamieniono na magazyn wina i żywności.
1844–1864 – odrestaurowanie świątyni – powstają iglica i słynne gargulce.
15 kwietnia 2019 – wielki pożar zniszczył dach, iglicę i część sklepień. Odbudowa rozpoczęła się natychmiast, a prezydent Emmanuel Macron zapowiedział, że katedra zostanie odrestaurowana do 2024 r. (na czas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Paryżu).
2023 – zakończono rekonstrukcję iglicy, wiernie odtwarzając jej pierwotny wygląd.
Przyjrzyjmy się teraz bliżej wydarzeniom związanym z najnowszą historią katedry, głównie tym związanym z pożarem w 2019 roku.

Ocalone relikwie: Korona Cierniowa

W Notre-Dame znajduje się co najmniej kilka ważnych relikwii. Pierwszą z nich przechowywaną w Notre-Dame de Paris jest Korona Cierniowa. Według Biblii została upleciona przez żołnierzy Poncjusza Piłata prawdopodobnie z rośliny Ziziphus spina-chris i nałożona na głowę Jezusa, by upokorzyć Go przed ukrzyżowaniem (J 19,1–3). Tradycja głosi, że po zdjęciu z krzyża zabrał ją jeden ze świadków, choć żydowskie prawo nakazywało grzebać przedmioty mające kontakt z krwią skazańca.

Według niektórych przekazów koronę odnalazła cesarzowa Helena, matka Konstantyna Wielkiego. W V wieku była czczona w Jerozolimie, a w 1063 roku trafiła do Bizancjum.
W 1239 roku cesarz Baldwin II sprzedał ją królowi Francji Ludwikowi IX, który umieścił
ją w Sainte-Chapelle. W średniowieczu rozdzielano jej ciernie, które trafiły do wielu kościołów na świecie. W 1806 roku trafiła do katedry Notre-Dame, gdzie jest wystawiana wiernym w określone dni. Przetrwała pożar katedry w 2019 roku. W każdy pierwszy piątek miesiąca oraz Wielkiego Postu Korona jest „udostępniana” wiernym podczas specjalnej ceremonii. Dlaczego Korona jest tak ważną relikwią? Jest jedną z relikwii Męki Chrystusa, a ten etap Jego życia jest najważniejszą składową chrześcijaństwa – swoistym wypełnieniem proroctw starotestamentowych. W czasie pożaru w 2019 roku Koronę uratowano przed zniszczeniem.

Trzy „cuda” renowacji i cudowny ratunek dla Dwunastu

Notre-Dame de Paris jest także miejscem i wydarzeń historycznych,
i cudów. Skoncentrujmy się teraz na trzech niesamowitych wydarzeniach związanych
z renowacją katedry po pożarze, które otrzymały miano cudów. Należy zaznaczyć,
że każde z tych wydarzeń ma znaczenie symboliczne i dla wiernych, i dla historii katedry.

Ocalenie figury Matki Bożej z Dzieciątkiem. W pogorzelisku odnaleziono
ją nietkniętą, co uznano za cud. W świadomości wielu wiernych figura jest nierozwalanie połączona z katedrą. Po ponownym otwarciu katedry figurę wniesiono podczas uroczystej procesji
z pochodniami.
Krople stopionego ołowiu spadające na dłoń Chrystusa
w Piecie. By oddać znaczenie tego wydarzenia dla katedry
Notre-Dame, warto zacytować Philippe Villeneuve’a
– głównego architekta odpowiedzialnego za renowację katedry: Wyobraziłem sobie symbol – a może nie symbol
– katedry poświęconej Maryi 'płaczącej’ łzami ołowiu na rękę swojego Syna.
To piękne. A dla mnie był to dowód na to, że musimy zachować te ślady (ognia – red.) na Jego dłoni” . Dziś jest to jedyny ślad po pożarze wewnątrz katedry.
Zachowanie koguta ze szczytu jednej z zawalonej podczas pożaru wież. 16.04.2019, gdy Villeneuve ogląda katedrę od jej północnej strony, zauważył, że zachował się kogut, który znajdował się na iglicy katedry. W kogucie znajdowały się trzy cenne relikwie – mały fragment uważany za fragment Korony Cierniowej oraz relikwie św. Dionizego oraz patronki Paryża
– św. Genowefy.

Jednym z najpiękniejszych, najciekawszych i najważniejszych elementów katedry
Notre-Dame de Paris są rzeźby 12 Apostołów na jej dachu. Gdy wybuchł pożar, można powiedzieć, że cudownym zrządzeniem losu, figury znajdowały się poza terenem katedry.

Notre-Dame de Paris po pożarze:
symbol odrodzenia i mocy wiary

Po pożarze katedry, wielu uznało za cud fakt, że tak wiele cennych dzieł sztuki
i symbolicznych przedmiotów sakralnych ocalało. Gdy ponownie otwarto katedrę,
jej oddziaływanie na serce i umysł stało się jeszcze większe i jeszcze ważniejsze. W wielu miejscach jej niesamowita i bardzo głęboka symbolika przejawia się w architekturze
– strzelistych elementach, które są swoistym pomostem między Bogiem i ludźmi oraz tajemniczości tak charakterystycznej dla wiary i doświadczeń mistycznych.

Ciekawe i niesamowite jednocześnie jest to, że religijne znaczenie paryskiej katedry jest jak feniks – umiera i odradza się na przestrzeni wieków. Jest również miejscem,
w którym to, co sacrum i profanum łączy się w płynny i pełen tajemnic sposób. W kulturze Notre Dame jest tłem opowieści o pięknie i brzydocie, o miłości i nienawiści, o piekle
i niebie.
Po pożarze tak pisano o katedrze: w tych chwilach, kiedy akurat nie płonie – to właśnie milczenia. Cierpliwego wsłuchiwania się w tajemnicę. Tę, z której wyrosła i dla której pnie się do Nieba. Powstanie katedr zapowiedział przecież sam Chrystus, kiedy na uwagę faryzeuszy nakazujących uciszyć oddający Mu chwałę tłum odpowiedział:
»Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą«. Kamienie nie umilkły, to tylko nasze uszy się zmieniły . – Jan Maciejewski

Gdy po pracach rekonstrukcyjnych katedrę ponownie otwarto, papież Franciszek napisał w specjalnym liście na tę okazję: Notre-Dame to miejsce historyczne, święte miejsce. Tutaj spotykamy geniusz Francji, geniusz, który został wyrażony w architekturze tej świątyni osiem wieków temu i który zawsze jest obecny, aby dawać świadectwo
o Człowieku! […] Francjo, najstarsza córko Kościoła, czy jesteś wierna obietnicom twojego chrztu? Francjo, córko Kościoła i wychowawczyni ludów, czy jesteś
wierna, dla dobra człowieka, sojuszowi z wieczną mądrością?